You comeback here…
By: Rashin. Goharshahi
Can you bring for me that Eternal light?
آیا میتوانی آن نور ابدی را بیاوری برایم؟
They say that you will come here…
آنها میگویند که تو خواهی آمد...
But how about they had gone?
اما آنها که رفته اند چه؟
Can they come back here?
آنها هم میتوانند به اینجا بازگردند؟
Please bring for us that Eternal light…
آن نور ابدی را برایم بیاور...
The light of freedom and peacefully
روشنایی آزادگی و صلح و آرامش را
The light of lucky and happiness and safety…
روشنایی خوشبختی و شادمانی و امنیت را
Please bring for us that Eternal light…
خواهش میکنم آن نور ابدی را برایمان بیاور...
I want to be expecting for your coming …
میخواهم در انتظارآمدنت بمانم...
I remain here…until you come back…
من اینجا میمانم تا تو بازگردی...
However the unexpected events leave me again from you
اگرچه دست روزگار دوباره مرا از تو جدا سازد...
They say that you will come back here
آنها میگویند که تو خواهی آمد...
I will stay here until you com back again…
من اینجا خواهم ماند تا توبار دیگر بازگردی
Bring for me that Eternal light...
آن نور ابدی را برایم بیاور...
And bring for me evidence of god blessing
و برای من نشانه ای از تبرک الهی بیاور
And let them to come back who used to have gone …
…
و به آنانی که رفته اند نیز اجازه بده که بازگردند...
Please bring me, the light…
برای من نور را بیاور...
Be quiet!
And don’t cry…
There is no one in here…
There isn’t any one here!
There isn’t any one
You afraid of him
I’m alone with you!
Please don’t miss your smile
Your pretty smile in your kindly face
Be quiet!
And don’t cry…
You understand my emotions, why I can’t hide them, when them fall down from my eyes…
When you are in my eye…
When you are here
Be quiet!
And don’t cry…
Cause I want to listen, your song in your eyes
Cause I want to be with you alone, just a moment
And I want to say you
Why I can’t cry when
My heart is broken; if you say good bay
If you leave me, in pain, I will lose my heart
And my tears will be dry; in my sad brown eye
But honey, when you smile
There is no any suffer
There isn’t any pain
When you are with me alone
When you are in my heart
When you are in my eye
Be quiet
And listen to me
When I song for you in bed
Don’t cry…
My son: Ahmad Reza, in 4 months old
هم می خواهم که داشته باشمش هم از خیالش گریزانم...
فکر از دست دادنش هراسانم میکند و هم میخواهم او آنگونه باشد که من می خواهم...
من او را در افکارم ساخته و پرداخته ام و هم جرات شنیدن صدایش را ندارم...
او از گذشته من آمده و در حال من نیست و به آینده ام حتی تعلق ندارد...
او خود نمی داند که چگونه آمده تا چگونه از اندیشه ام بگریزد...
زمانی که آزادی از آن من بود او در آزادیم غوطه ور بود و اکنون که بالهایم در زنجیر است....او در من جان میکند...
آنروزها که خاطره هایم را برایش می سرودم اوآنجا بود و می خواست نفهمم که صدایم را آشکارمی شنود ...
اکنون که خودش را در خاطره هایم سروده ام دیگر نیست....می خواهد آرام آرام برود...
فکر رفتنش دیوانه ام میکند و فکر ماندن خالیش دیوانه ترم...
شاید هیچ چیز در دنیای شما برای من زیباتر از او نیست...و هیچ چیز در دنیای من زجر آورتر از او...
چه سخت است برای "رهایی" که پای در بند دلی بگمارد و اشک بر پای سنگ دلی فشاند...
چه سخت است غرور را که در برابر عشقی سرفرو آورد ودربرابر لبخندسردی پایمال شود...
چه سخت است عقل را که در گریز از قلیان عشق به جنون پناه آورد...
و چه سخت است جنون را که فرزانگان را در دامان خویش به جرم عشق پذیرد...
حیف از جنون سخاوتمند که چنین مهجور و بد نامست....
جنون صبح...گریزگاه شب است...از شعر سرودن....
و جنون عقل...گریزگاه آدمی ...از بودن!
میگفت: او که رفته... تصویرلبخندش را از لب تاقچه بردار...خیالش آزارت میدهد.
جای خالیش بیشتر...آزارم میدهد...
خوشا به حال جنون!
"Where am I from?"
By: Rashin. Goharshahi
I'm sorry, I miss you …
When I was a young…
When I had a lot of wish, in my heart and mind…
I thought that you were old, and I need a young…
I imaged the farther, is lucky and gold…
Then, I left you and went, I wish you alive…
***
I planted in my farm, used to be, and grew…
You kept them very safe and grew them a lot…
They grew a lot.
How ever a night,
I was sleeping in bed,
But I thought about you; the future and aim.
You need me to be in farm
You were kindly with me,
But I had a lot of design, about future of mine
***
You couldn't make me rich;
make my design and aim
because you were an old farm, although, you were my mum.
Then, I decided to leave you in the next morning of night.
I'm sorry I miss you…
I miss your help and love…
I miss you for always…
I miss you in young…
Now, I'm home my mummy,
I come back in farm.
Oh…
But, now, how can see these: My birthplace is dead!
This is a destroyed land!
This is a destroyed farm…
I'm crying, because I can't receive my Miss Days in young.
Please help me my farm…
Please help me my mum…
Please wake up again…
If ask me people that: where are you from?
What can I answer to them?
Where am I from?
Please birth again my farm…
Please wake up my mum.
Who is in the mirror…?
I saw myself in the mirror, again
I wondered whether to say or not
He came back and saw I wondered to say…
But he went again…
He left me with my pains and I missed again my dare
He left me again…
I saw my self in the mirror
Then I cried and said:
Oh, no, don’t leave me again…
Don’t leave me again…
Now, I'm just a shadow of the sad girl…
Who is in the mirror…?
I missed my patience…
And my heart has broken again.
He said me he comes back when the war will finite…
But I know my son, won't come back again.
How easily have we forgotten what it means to be alive...
به نام خدای بخشنده ی مهربان .. الف لام میم .. آیا مردم چنان می پندارند که پس از آن که گفتند ایمان آوردیم به حال خود رها می شوند و از ایشان امتحان نمی شود؟
سوره عنکبوت آیه1-2
سراینده و نویسنده متن ها و شعرها:
راشین گوهرشاهی
هر نوع استفاده موسیقیایی و غیر آن...از تمامی شعرها و نوشته ها..منوط به کسب اجازه از نویسنده است...خواهشمندم: .."روی قانون چمن پا نگذارید"..خدا میرنجد... .
راستی! این صحبتها شاید برای کسانیست که کمی دروغ می گویند...غیبت هم میکنند...نمازهایشان یکی در میان قضا می شود...آرزوهای بزرگی دارند...آزارشان هم کم نیست...برای دستیابی به مقام یا ثروت, هرکاری میکنند...گاهگاهی با دیگران می جنگند تا برتریشان را ثابت کنند:و سزاوارتریشان را... و اما دیگر نمی خواهند آدم بدی باشند ...امیدشان را از دست نداده اند...و سعی میکنند خوبتر شوند... زیرا که می خواهند روزی به بهشت بروند!...
...باری چنین است...همیشه عده ای می آیند...می ایستند...سخت نگاه میکنند...و ساده می روند...
به یاد:
استادانم...
یکایک معلم هایم
وخویشاوندان و دوستانم
و شهر قدیمیم:
"تربت جام"
و آنانکه تو را به یاد دارند... .
:Written by
Rashin Goharshahi
www.hoghughebashar.co.cc
www.rashinegoharshahi.co.cc
www.omiderahaii.co.cc
