"تقدیر سکوت"
ای سنگ
چرا نمی شکوفی
مگر صدای باران را نمی شنوی؟
و گرمی خورشید را حس نمی کنی؟
(باران تیری که بر سرم می بارد
و گرمی خورشیدی
که بر لبهای عطشناک بچه هام
بوسه میزند؟)
ای سنگ
چرا ساکتی؟
مگر با دستهای نسیم نوازشت نکرده ام؟
و گاتهای عشق را
بر شرمناکی گامهایم
نخوانده ای؟
ای سنگ
مگر پیش از این پرستشت نکرده اند؟
به خاطرصبرت بر ضربه های کوهکن
و تصمیم استوارت بر فرونریختن و ایستادن...
ای سنگ!
اکنون چرا خامشی
و صبر مرا نمی پرستی؟
زیر دشنه های دژخیم و لگدهای اهریمن...
که چنین عاشقانه ایستاده ام
تا با هزار گلوله شهیدم کنند
و زنده زنده در گورستان غزه دفنم کنند...
اما فلسطین بماند اگر مرده ام...
ای سنگ
چرا نمی شکوفی؟
....
اسبها می تازند و تو خاموشی
تانکها می آیند و تو خاموشی
روزها میگریزند و تو خاموشی
شبها می دوند و تو خاموشی...
مگر صدای شیونم را نمی شنوی:
بچه هام ُ
با برگهای زرد پاییزی
دسته دسته فرومیریزند و تو خاموشی...
زنده زنده می سوزند و تو خاموشی
دسته دسته میمیرند و تو خاموشی
بچه هام...
ای سنگ
چرا خاموشی؟
مگر اشک تو ر ا دزدیده اند
در انتظار چه نشسته ای؟
بر پیکر گورم نشسته ای و چنان خاموشی...
در مشت بچه ام جامانده ای و چنان خاموشی
ای سنگ
در انتظار چه نشسته ای؟
که چنین آرام
در دستان کودک مرده ام مانده ای
که از راه مدرسه دیگر بازنگشت...
مگر تو را به سوی گلوله نشانه نرفته بود؟
چگونه ماندی ودیدی
که شب گلوله چکاند در گلوش؟
مگر تو را به سوی گلوله
نشانه نرفته بود؟
ای سنگ...
مگر تو قلب نداری؟
ای سنگ...
سکوت تو از چیست؟
هر صبح
با گوشهای خودم
تپش ضجه را در قلبت می شنوم
ورقهای مرثیه سازشت را می خوانم...
و می بینم
چگونه از" تقدیرسکوت"
گریزانی...
چرا مرا نمی پرستی
تا تقدیر تو را بشکنم؟
ای سنگ
چرا ساکتی؟
How easily have we forgotten what it means to be alive...
به نام خدای بخشنده ی مهربان .. الف لام میم .. آیا مردم چنان می پندارند که پس از آن که گفتند ایمان آوردیم به حال خود رها می شوند و از ایشان امتحان نمی شود؟
سوره عنکبوت آیه1-2
سراینده و نویسنده متن ها و شعرها:
راشین گوهرشاهی
هر نوع استفاده موسیقیایی و غیر آن...از تمامی شعرها و نوشته ها..منوط به کسب اجازه از نویسنده است...خواهشمندم: .."روی قانون چمن پا نگذارید"..خدا میرنجد... .
راستی! این صحبتها شاید برای کسانیست که کمی دروغ می گویند...غیبت هم میکنند...نمازهایشان یکی در میان قضا می شود...آرزوهای بزرگی دارند...آزارشان هم کم نیست...برای دستیابی به مقام یا ثروت, هرکاری میکنند...گاهگاهی با دیگران می جنگند تا برتریشان را ثابت کنند:و سزاوارتریشان را... و اما دیگر نمی خواهند آدم بدی باشند ...امیدشان را از دست نداده اند...و سعی میکنند خوبتر شوند... زیرا که می خواهند روزی به بهشت بروند!...
...باری چنین است...همیشه عده ای می آیند...می ایستند...سخت نگاه میکنند...و ساده می روند...
به یاد:
استادانم...
یکایک معلم هایم
وخویشاوندان و دوستانم
و شهر قدیمیم:
"تربت جام"
و آنانکه تو را به یاد دارند... .
:Written by
Rashin Goharshahi
www.hoghughebashar.co.cc
www.rashinegoharshahi.co.cc
www.omiderahaii.co.cc
