چشمهایم را میکارم
تا بر آنها فانوس سبز شود
اشکهایم را میکارم
تا عشق از آنها سبز شود
آههایم را میکارم
تا بر آنها فریاد سبز شود
مشتهایم را میکارم
تا سنگ از آنها سبز شود
قلبم را میکارم
تا
وطنم بدان سبز شود.
خانه ام وطن.
نوشته شده توسط ص ب ح (راشین گوهرشاهی) در شنبه نهم آذر 1387 ساعت | لینک ثابت |
How easily have we forgotten why we came here...How easily have we forgotten why we love togather!
How easily have we forgotten what it means to be alive...
به نام خدای بخشنده ی مهربان .. الف لام میم .. آیا مردم چنان می پندارند که پس از آن که گفتند ایمان آوردیم به حال خود رها می شوند و از ایشان امتحان نمی شود؟
سوره عنکبوت آیه1-2
سراینده و نویسنده متن ها و شعرها:
راشین گوهرشاهی
هر نوع استفاده موسیقیایی و غیر آن...از تمامی شعرها و نوشته ها..منوط به کسب اجازه از نویسنده است...خواهشمندم: .."روی قانون چمن پا نگذارید"..خدا میرنجد... .
راستی! این صحبتها شاید برای کسانیست که کمی دروغ می گویند...غیبت هم میکنند...نمازهایشان یکی در میان قضا می شود...آرزوهای بزرگی دارند...آزارشان هم کم نیست...برای دستیابی به مقام یا ثروت, هرکاری میکنند...گاهگاهی با دیگران می جنگند تا برتریشان را ثابت کنند:و سزاوارتریشان را... و اما دیگر نمی خواهند آدم بدی باشند ...امیدشان را از دست نداده اند...و سعی میکنند خوبتر شوند... زیرا که می خواهند روزی به بهشت بروند!...
...باری چنین است...همیشه عده ای می آیند...می ایستند...سخت نگاه میکنند...و ساده می روند...
به یاد:
استادانم...
یکایک معلم هایم
وخویشاوندان و دوستانم
و شهر قدیمیم:
"تربت جام"
و آنانکه تو را به یاد دارند... .
:Written by
Rashin Goharshahi
www.hoghughebashar.co.cc
www.rashinegoharshahi.co.cc
www.omiderahaii.co.cc
How easily have we forgotten what it means to be alive...
به نام خدای بخشنده ی مهربان .. الف لام میم .. آیا مردم چنان می پندارند که پس از آن که گفتند ایمان آوردیم به حال خود رها می شوند و از ایشان امتحان نمی شود؟
سوره عنکبوت آیه1-2
سراینده و نویسنده متن ها و شعرها:
راشین گوهرشاهی
هر نوع استفاده موسیقیایی و غیر آن...از تمامی شعرها و نوشته ها..منوط به کسب اجازه از نویسنده است...خواهشمندم: .."روی قانون چمن پا نگذارید"..خدا میرنجد... .
راستی! این صحبتها شاید برای کسانیست که کمی دروغ می گویند...غیبت هم میکنند...نمازهایشان یکی در میان قضا می شود...آرزوهای بزرگی دارند...آزارشان هم کم نیست...برای دستیابی به مقام یا ثروت, هرکاری میکنند...گاهگاهی با دیگران می جنگند تا برتریشان را ثابت کنند:و سزاوارتریشان را... و اما دیگر نمی خواهند آدم بدی باشند ...امیدشان را از دست نداده اند...و سعی میکنند خوبتر شوند... زیرا که می خواهند روزی به بهشت بروند!...
...باری چنین است...همیشه عده ای می آیند...می ایستند...سخت نگاه میکنند...و ساده می روند...
به یاد:
استادانم...
یکایک معلم هایم
وخویشاوندان و دوستانم
و شهر قدیمیم:
"تربت جام"
و آنانکه تو را به یاد دارند... .
:Written by
Rashin Goharshahi
www.hoghughebashar.co.cc
www.rashinegoharshahi.co.cc
www.omiderahaii.co.cc
