نشانه ها خط سپیدی هستند توی جاده زندگی که راه نرفته ات را نشانم میدهند.
من اما روی تمام نشانه های بودنت خط سرخی کشیده ام. تو را از دامن زندگیم برچیده ام و در ورای باورهایم آنجا که دست هیچ بنی بشری و هیچ کس... جز خدا به آن نمی رسد گذاشته ام. آنجا برایت امن است و کسی جز او از حضور تو با خبر نیست.
افسوس بر آدمی ...که هر آنچه را دوست تر دارد دربندش میکشد و به بندگیش دل می سپارد.
تو را از آفتاب دزدیده ام...و در امتداد همین جاده بر آمدنت درنگ کرده ام. ...
چه لذتی دارد برای صیاد که صید را به اشتیاق در بند ببیند نه به اضطرار. تو خود این بند را... این بند پاره پاره اضطرابم را دور دو تا پای چابک گریزت گره زده ای و من از این دیوانگیت خنده ام میگیرد.
شنیده ای؟ صید که به اختیار خود در بند شود...صیاد یا وا میگذارد اورا و می رود ...یا خود واله و دربند صید میشود! من... هیچکدامم.
اگر از این جاده گذر نکنی...دیگر مرا نخواهی دید.
How easily have we forgotten what it means to be alive...
به نام خدای بخشنده ی مهربان .. الف لام میم .. آیا مردم چنان می پندارند که پس از آن که گفتند ایمان آوردیم به حال خود رها می شوند و از ایشان امتحان نمی شود؟
سوره عنکبوت آیه1-2
سراینده و نویسنده متن ها و شعرها:
راشین گوهرشاهی
هر نوع استفاده موسیقیایی و غیر آن...از تمامی شعرها و نوشته ها..منوط به کسب اجازه از نویسنده است...خواهشمندم: .."روی قانون چمن پا نگذارید"..خدا میرنجد... .
راستی! این صحبتها شاید برای کسانیست که کمی دروغ می گویند...غیبت هم میکنند...نمازهایشان یکی در میان قضا می شود...آرزوهای بزرگی دارند...آزارشان هم کم نیست...برای دستیابی به مقام یا ثروت, هرکاری میکنند...گاهگاهی با دیگران می جنگند تا برتریشان را ثابت کنند:و سزاوارتریشان را... و اما دیگر نمی خواهند آدم بدی باشند ...امیدشان را از دست نداده اند...و سعی میکنند خوبتر شوند... زیرا که می خواهند روزی به بهشت بروند!...
...باری چنین است...همیشه عده ای می آیند...می ایستند...سخت نگاه میکنند...و ساده می روند...
به یاد:
استادانم...
یکایک معلم هایم
وخویشاوندان و دوستانم
و شهر قدیمیم:
"تربت جام"
و آنانکه تو را به یاد دارند... .
:Written by
Rashin Goharshahi
www.hoghughebashar.co.cc
www.rashinegoharshahi.co.cc
www.omiderahaii.co.cc
